Group cognition

In het kader van het onderwerp samenwerkend leren stuitte ik op het werk van Gerry Stahl over group cognitionGroup cognition ontstaat wanneer een – bij voorkeur kleine – groep mensen samenwerkend een vraagstuk wil oplossen. Die group cognition blijkt de kennis van de individuele groepsleden te overstijgen. Zonder dat er sprake zou zijn van zoiets als een ‘groepsbrein’ ontstaat er in zo’n groep dus kennis die echt verschilt van en verder gaat dan de individuele kennis.

Gerry Stahl schreef er zelfs een heel boek over: Group Cognition, Computer Support for Building Collaborative Knowledge (2006). Ik maakte kennis met de materie via het artikel Group cognition in computer-assisted collaborative learning (2005).

Blended learning
Hoewel het onderwerp op zich losstaat van het gebruik van computers is het denken over group cognition ontstaan vanuit het veld van de CSCL (computer supported collaborative learning). Samenwerking via ICT-omgevingen zoals forums maakt het immers mogelijk het groepsproces te analyseren: via vastgelegde discussiebijdragen kan nauwkeurig worden achterhaald hoe de groepskennis zich ontwikkelt en hoe die is ontstaan.

Andere dan individuele kennis
Doordat alle groepsleden hun eigen kennis inbrengen en de inbreng van anderen interpreteren en die interpretaties weer gebruiken voor nieuwe input ontstaat er groepskennis die niet meer dezelfde is als of te herleiden is naar (het geheel van) de kennis van de individuen. Het lerend vermogen van de groep ontwikkelt zich naast en op een andere manier dan dat van de groepsleden.

Utterances
Het bestaan van de group cognition uit zich dus in taal maar ook in andere waarneembare interacties tussen de groepsleden. Stahl spreekt van ‘utterances‘. Een uiting van kennis valt nooit exact samen met de kennis zelf en de interpretatie door anderen van die uiting levert weer nieuwe inzichten op. Er ontstaat zo een proces waarin zowel de group cognition als de individuele kennis zich als gevolg van het samenwerkend leren parallel ontwikkelen.

Group cognition, wat heb je eraan?
Razend interessant vind ik dit fenomeen. En ik kan me voorstellen dat groepen professionals die samen een onderwerp uitdiepen of een vraagstuk aanpakken er baat bij kunnen hebben zich bewust te zijn van het bestaan van group cognition. Maar wat hebben onze studenten hier aan? Natuurlijk functioneren ook zij in groepen waarin waardevolle group cognition ontstaat die de groep verder helpt bij het aanpakken van de opdracht. Maar daarna valt de groep weer uiteen en daarmee gaat ook de groepskennis verloren. Zouden wij niet meer moeten aansturen op het ontwikkelen van de metacognitie van de student, zodat hij ook in staat is te kapitaliseren op degroup cognition van de groepen waarin hij heeft samengewerkt?

Wat zijn de gevolgen voor individuele beoordeling?
Uit bovenstaande kun je afleiden dat de kwaliteit van het werk van een groep studenten hoger is dan die van de individuele studenten zou zijn geweest. Bovendien schrijft Stahl (2005):

one can identify processes of meaningmaking or knowledge-building in the interaction that cannot be attributed to any individual group members, although the participation of the individuals in the group process is necessary as sources of contributed utterances and as interpreters of the shared meaning

Dat is lastig. Want wij willen wél graag de individuele bijdrage van een student kunnen destilleren uit het groepsproces. Al is het maar omdat wij nu eenmaal diploma’s uitreiken aan individuen en niet aan groepen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s